Een UV-gehaltebepaling telt alles wat bij één golflengte absorbeert. HPLC scheidt eerst de stoffen en telt de stoffen die de methode noemt. De twee getallen beantwoorden verschillende vragen.
Er komen twee offertes binnen voor wat hetzelfde extract lijkt. De ene vermeldt het gehalte aan actieve stoffen volgens UV, de andere volgens HPLC, en het UV-getal ligt duidelijk hoger. Geen van beide hoeft onjuist te zijn, en het materiaal kan zelfs hetzelfde zijn. De twee methoden tellen verschillende dingen, en elke methode drukt haar resultaat uit in een bepaalde stof.
Hier volgen zes controles die u uitvoert voordat u de getallen van twee gehaltebepalingen vergelijkt, of een certificaat vergelijkt met het resultaat van uw eigen laboratorium. Ze steunen op Europese richtsnoeren voor kruidengeneesmiddelen, het internationale richtsnoer voor het valideren van analysemethoden en gepubliceerde onderzoeken; het voorbeeld komt uit onze eigen specificaties. Onze eerdere artikelen behandelden de specificatie, de extractverhouding, het analysecertificaat, het extractiemiddel en de dragerstof, en de rijen voor verontreinigingen; dit artikel blijft bij de bepalingsmethode.
01 / DE METHODE
Noemt de rij met de gehaltebepaling de methode?
Een getal van een gehaltebepaling hoort bij de methode waarmee het is verkregen. Europese richtsnoeren voor kruidengeneesmiddelen leggen dat vast in hun definitie van een specificatie, “een lijst van tests, verwijzingen naar analytische en biologische procedures en passende aanvaardingscriteria”, en conformiteit betekent dat het materiaal “wanneer het volgens de vermelde analyseprocedures wordt getest, aan de vermelde aanvaardingscriteria zal voldoen”.1
Op een specificatie staat de methode vaak als één kort woord achter het getal: UV, HPLC of een andere techniek. Een rij zonder methode is onvolledig. Een review uit 2023 door auteurs van de American Botanical Council en partnerorganisaties merkt op dat resultaten van spectrofotometrische gehaltebepalingen “soms de enige gegevens zijn over de chemische samenstelling van een botanisch ingrediënt die op een analysecertificaat worden vermeld”, en voegt eraan toe dat het vermelden van de methodologie achter een kwantitatief resultaat “standaardpraktijk in de sector zou moeten worden”.2
Controleer: dat de rij met de gehaltebepaling de methode noemt, en dat de specificatie, de offerte en het certificaat allemaal dezelfde methode noemen.
02 / UV
Wat telt een UV-getal?
Op een specificatie staat UV voor UV-Vis-spectrofotometrie: spectrofotometrie met ultraviolet en zichtbaar licht. Het extract wordt opgelost, bij veel gehaltebepalingen maakt een reagens van de stoffen waar het om gaat een gekleurd product, en het licht dat de oplossing bij één golflengte absorbeert wordt gemeten. De stoffen in de oplossing worden niet van elkaar gescheiden, dus alles wat bij die golflengte absorbeert, telt mee in het resultaat.2
De review noemt het gevolg: concentraties die met spectrofotometrie zijn verkregen “zijn vaak hoger dan de resultaten van andere kwantitatieve methoden door interferentie van niet-doelanalyten die bij de betreffende golflengte absorberen”. Het voorbeeld is mariadistelextract, waarvoor de review meldt dat silymarineconcentraties “doorgaans tussen 30% en 65% liggen met HPLC-UV en 65–80% met spectrofotometrische testen”.2
Het richtsnoer voor het valideren van analysemethoden heeft een naam voor deze eigenschap. Specificiteit en selectiviteit beschrijven “de mate waarin andere stoffen interfereren met de bepaling van een analiet”.3 Europese richtsnoeren voor kruidengeneesmiddelen nemen een UV-Vis-gehaltebepaling als voorbeeld van een niet-specifieke gehaltebepaling.1 Een UV-getal is dus een getal voor een groep stoffen en moet ook als zodanig worden gelezen.
Controleer: bij een UV-getal, welke groep stoffen het moet tellen, en welk reagens en welke golflengte de methode gebruikt.
03 / HPLC
Wat telt een HPLC-getal?
HPLC, hogedrukvloeistofchromatografie, scheidt het opgeloste extract in zijn stoffen voordat er iets wordt gemeten. De stoffen verschijnen dan als aparte pieken, en de methode telt de pieken die zij noemt. De detector achter de kolom is meestal ook een lichtmeting: de review noemt de UV/vis-detector het “meest gebruikte detectiesysteem”.2 Het belangrijkste verschil tussen de twee methoden is de scheiding.
Een HPLC-getal staat dus voor de stoffen die de methode noemt, één of meerdere bij elkaar opgeteld, en de specificatie moet zeggen welke. Het rapport van het Europees Geneesmiddelenbureau over blauwe bosbes laat het patroon zien. Het citeert de definitie van de Europese Farmacopee voor het geraffineerde en gestandaardiseerde droge extract van verse blauwe bosbessen: 32.4% tot 39.6% anthocyanen, “uitgedrukt als cyanidine-3-O-glucosidechloride”. Het chromatogram voor die gehaltebepaling, zoals het rapport het vermeldt, toont twintig benoemde pieken: vijftien anthocyanen en vijf anthocyanidinen, hun vormen zonder suikergedeelte.4
Een stof die de methode niet noemt, wordt niet geteld, hoeveel ervan het extract ook bevat. En sommige groepen kunnen maar gedeeltelijk worden gescheiden: bij proanthocyanidinen is scheiding van de grotere moleculen, zo merkt de review op, “langs chromatografische weg moeilijk; daarom gebruiken leveranciers doorgaans spectrofotometrische methoden voor kwantitatieve analyse”.2
Controleer: bij een HPLC-getal, welke stoffen worden geteld, en of het getal hun som is of één bepaalde stof.
04 / DE STANDAARD
Welke standaard, en waarin wordt het resultaat uitgedrukt?
Bij een gehaltebepaling leest geen van beide methoden een percentage rechtstreeks van het monster af. Het signaal wordt omgerekend naar een hoeveelheid aan de hand van een bepaalde stof, die ofwel als standaard naast het monster wordt gemeten, ofwel in de berekening is verwerkt; in Europese richtsnoeren worden referentiestandaarden gebruikt “voor identiteits- en zuiverheidstests en voor het toekennen van een gehalte”.1 Het resultaat wordt dan vermeld in termen van een bepaalde stof of groep. Het richtsnoer over het declareren van kruidensubstanties en kruidenpreparaten laat de formulering zien: voor sennablad hydroxyantraceenglycosiden “berekend als sennoside B”; voor een extract van ginkgoblad flavonoïden “uitgedrukt als flavonglycosiden”.5 Wat wordt genoemd, is niet altijd wat is gemeten: methoden uit de farmacopee voor ginkgo bepalen de flavonoïden meestal na zure hydrolyse, waarbij hun suikers worden afgesplitst.2
Verander de referentiestandaard en het getal verandert, hoewel de methode en het materiaal gelijk blijven. Voor proanthocyanidinen van cranberry, gemeten met een kleurreactie, de DMAC-bepaling, meldt één onderzoek dat een standaard die uit cranberry zelf was bereid “resulteerde in waarden die 2.2 keer hoger waren dan die bepaald met procyanidine A2”.6
Ook de vorm van het molecuul telt. Het rapport over blauwe bosbes beschrijft één extract met twee getallen, “36% anthocyanosiden, overeenkomend met 25% anthocyanidinen”: het tweede getal telt dezelfde moleculen zonder hun suikergedeelte.4
Ons cranberryextract is een voorbeeld van een vermelding van een gehaltebepaling die haar methode en haar standaard noemt. Het is gespecificeerd op 30% of meer totale oplosbare proanthocyanidinen (PAC’s) volgens BL-DMAC / UV-Vis, uitgedrukt als procyanidine A2-equivalenten. De gehaltebepaling gebruikt procyanidine A2 als referentiestandaard en meet de absorptie bij 640 nm; zij stelt de zuiverheid van geïsoleerde PAC’s van het A-type niet vast. Resultaten die met verschillende analysemethoden of kalibratiestandaarden zijn verkregen, zijn niet automatisch vergelijkbaar.
Controleer: de referentiestandaard, en waarin het resultaat wordt uitgedrukt: één bepaalde stof, een groep, of de moleculen met of zonder hun suikergedeelte.
05 / DE KEUZE
Welke methode past bij het getal dat u nodig hebt?
HPLC is niet in alle gevallen de betere methode. Het validatierichtsnoer zegt wat het valideren van een methode moet aantonen: “dat de analyseprocedure geschikt is voor het beoogde doel”.3 Is de marker één stof of een paar, dan kan een scheidingsmethode ze rechtstreeks tellen. Is het een hele groep die chromatografie niet in afzonderlijke pieken kan scheiden, dan is een groepsbepaling het gebruikelijke hulpmiddel.2
Een onderzoek in meerdere laboratoria naar de DMAC-bepaling voor cranberry noemde die “een eenvoudige, robuuste en relatief specifieke spectrofotometrische gehaltebepaling voor totale PAC’s in cranberrymonsters”, en voegde eraan toe dat die “mogelijk niet geschikt is om concentraties te vergelijken tussen verschillende soorten levensmiddelen”.7
Een groepsbepaling kan niet laten zien waar de stoffen vandaan komen: van de kleurreacties die voor proanthocyanidinen worden gebruikt, zegt de review dat er geen enkele “onderscheid kan maken tussen PAC’s uit verschillende bronnen”.2 Europese richtsnoeren voor kruidengeneesmiddelen geven de voorkeur aan een specifieke procedure waar die mogelijk is; waar een niet-specifieke gehaltebepaling is onderbouwd, verwijzen ze naar een tweede test: “een combinatie van de gehaltebepaling en een geschikte test voor identificatie (bijv. vingerafdrukchromatografie) kan worden gebruikt”.1 Het validatierichtsnoer zegt het in het algemeen: een gebrek aan specificiteit “moet worden gecompenseerd door een of meer andere ondersteunende analyseprocedures, tenzij naar behoren onderbouwd”.3
Controleer: dat de methode bij de marker past en, waar een groepsbepaling wordt gebruikt, welke identificatietest daarnaast staat.
06 / UW LABORATORIUM
Gebruikt uw eigen test dezelfde methode?
Een getal kan alleen worden bevestigd met de methode waarmee het is verkregen. Als uw laboratorium een levering met HPLC toetst aan een specificatie die op UV is gebaseerd, is het resultaat geen resultaat volgens die specificatie, of het nu lager of hoger uitkomt. Er is geen algemene factor om het ene getal in het andere om te rekenen: het verschil hangt af van wat het extract verder bevat en van hoe elk resultaat wordt uitgedrukt.
Ook met één methode geven twee laboratoria niet hetzelfde getal. In het onderzoek in meerdere laboratoria analyseerden vijf laboratoria dezelfde elf cranberrymonsters met dezelfde DMAC-methode. De resultaten varieerden gemiddeld 4.1% binnen een laboratorium en gemiddeld 16.9% tussen laboratoria (bereik 8% tot 32%), gemeten als relatieve standaardafwijking.7
Leg dus vóór de bestelling drie dingen vast: de methode, met naam en met verwijzing naar een farmacopee of een schriftelijke procedure; de referentiestandaard; en het verschil tussen twee laboratoria dat beide partijen aanvaarden. Voor geneesmiddelen met een monografie in de farmacopee zeggen Europese richtsnoeren welke methode beslist wanneer een andere is gebruikt: “In geval van twijfel of geschil zijn de analysemethoden van de Farmacopee maatgevend.”1 Waar geen methode uit een farmacopee van toepassing is, moet de overeengekomen specificatie die taak vervullen. Ons artikel over het analysecertificaat behandelt de controles die u uitvoert wanneer het certificaat binnenkomt.
Controleer: dat uw laboratorium en het laboratorium achter het certificaat dezelfde methode en dezelfde referentiestandaard gebruiken, en welk verschil tussen hun resultaten beide partijen aanvaarden.
WAT U MOET STUREN
Geef de methode door bij uw aanvraag
Wanneer een getal van een gehaltebepaling van belang is voor uw product, laat ons dan het volgende weten:
- het ingrediënt, en het plantendeel als er meer dan één wordt aangeboden;
- uw beoogde toepassing en bestemmingsmarkt;
- de stof of groep die u nodig hebt, en het streefgehalte;
- de bepalingsmethode die uw kwaliteitsteam gebruikt, en de referentiestandaard indien deze deel uitmaakt van de gehaltebepaling;
- of u de levering zelf gaat testen, en met welke methode;
- welke technische documenten u nodig hebt, zoals een specificatieblad of analysecertificaat;
- uw naam, bedrijf en contactgegevens.
Een gehalte aan actieve stoffen in procenten is bruikbaarder wanneer het wordt gecombineerd met de analysemethode en de referentiestandaard. Geef ons deze eisen samen met uw streefgehalte door, zodat de specificatie en de offerte het materiaal beschrijven dat uw project nodig heeft. Specificatiebereiken in onze catalogus zijn referenties, en haalbaarheid, beschikbaarheid en prijs worden bevestigd met uw offerte.
Het productvoorbeeld is ontleend aan specificaties en technische documenten van YOHOLIFE®. Dit artikel geeft geen andere waarden van gehaltebepalingen voor onze ingrediënten; de methode en de specificatie voor een gekozen kwaliteit worden bevestigd wanneer u een aanvraag doet. Bronnen 1, 3, 4 en 5 zijn geschreven voor geneesmiddelen en worden hier aangehaald vanwege hun definities en voorbeelden; bron 2 is een review van gepubliceerd werk; bronnen 6 en 7 zijn onderzoeken naar één gehaltebepaling voor cranberry en zijn gelezen in hun gepubliceerde samenvattingen. De bronnen zijn gecontroleerd op 12 november 2026.
