Limieten voor metalen worden per element vastgesteld, voor een bepaald product. Limieten voor bestrijdingsmiddelen worden vastgesteld voor de ruwe plant, en extractie verandert de getallen.
Twee korte rijen staan bijna aan het einde van de specificatie van een botanisch extract: zware metalen en residuen van bestrijdingsmiddelen. Ze worden gemakkelijk gelezen als een formaliteit, een getal of het woord “voldoet”, en dan door naar de volgende rij. Elk van beide staat voor een reeks wettelijke limieten, en die limieten hangen af van het element of het bestrijdingsmiddel, van het product en van de markt.
Hier volgen zes controles die u uitvoert op deze twee rijen, met de regels van de Europese Unie, Groot-Brittannië en de Verenigde Staten erachter. Onze eerdere artikelen behandelden de specificatie, de extractverhouding, het analysecertificaat, en het extractiemiddel en de dragerstof; dit artikel blijft bij metalen en bestrijdingsmiddelen.
01 / DE RIJ VOOR METALEN
Geeft de rij een limiet voor elk metaal?
Veel specificaties hebben één enkele rij voor zware metalen, met één getal, zoals 10 ppm, voor alle metalen samen. Het levensmiddelenrecht van de Europese Unie kent zo’n totaal niet. De maximumgehalten worden per element vastgesteld, en voor voedingssupplementen zijn het er drie: lood 3.0 mg/kg, cadmium 1.0 mg/kg (3.0 voor supplementen die grotendeels bestaan uit zeewier of tweekleppige weekdieren) en kwik 0.10 mg/kg.2 Groot-Brittannië hanteert dezelfde drie getallen in zijn eigen versie van de eerdere verordening.3
Eén mg/kg is één ppm. Een totaal van 10 ppm is hoger dan elk van de drie maximumgehalten, dus een rij die alleen een totaal geeft, kan niet aantonen dat aan een van die gehalten wordt voldaan. Voor elk element is een limiet nodig, en later een resultaat.
Een vierde element, arseen, heeft vaak een eigen rij. De verordening van de Europese Unie heeft een sectie over arseen, met maximumgehalten voor levensmiddelen zoals rijst, vruchtensappen en zout, en zonder vermelding voor voedingssupplementen.2 Europese richtsnoeren voor kruidengeneesmiddelen ontlenen hun limieten voor metalen aan de farmacopee en voegen toe dat voor metalen die daar niet zijn vermeld “de aanvaardingscriteria moeten zijn gebaseerd op veiligheidsoverwegingen”; of ook op andere toxische elementen, waaronder arseen, moet worden getest, moet worden onderzocht “met behulp van een risicobeoordelingsbenadering”.1 Een limiet voor arseen op een specificatie komt dus van elders, zoals een monografie van de farmacopee of de eigen beslissing van een bedrijf. Vraag waar die vandaan komt.
Controleer: dat de specificatie voor elk element een limiet geeft, ten minste voor lood, cadmium en kwik, in plaats van één totaal, en waar de limiet voor arseen vandaan komt.
02 / HET PRODUCT
Voor welk product is elke limiet vastgesteld?
Een maximumgehalte hoort bij een product. De maximumgehalten van de Europese Unie zijn “van toepassing op levensmiddelen zoals deze in de handel zijn gebracht”, en de drie getallen hierboven zijn die voor voedingssupplementen. Voor hetzelfde metaal stelt de verordening andere gehalten vast voor andere producten: voor lood in gedroogde specerijen van 0.60 mg/kg voor als specerij gebruikte vruchten tot 2.0 mg/kg voor als specerij gebruikte bast.2
Een extract dat wordt geleverd aan een bedrijf dat supplementen maakt, is een ingrediënt en niet het product waarvoor het maximumgehalte is vastgesteld. Voor een verwerkt of samengesteld levensmiddel dat geen eigen maximumgehalte heeft, schrijft de verordening voor dat rekening wordt gehouden met “veranderingen in de concentratie van de verontreiniging als gevolg van het verwerken van deze producten”, en bij een officiële controle geeft de exploitant van het levensmiddelenbedrijf “de specifieke concentratie-, verdunnings- of verwerkingsfactoren” op en rechtvaardigt hij deze.2
Controleer: voor elke limiet het product waarop die van toepassing is, of het gaat om het extract zoals geleverd of om een eindproduct, en de verordening of farmacopee waaraan de limiet is ontleend.
03 / DE RIJ VOOR BESTRIJDINGSMIDDELEN
Waarnaar verwijst de rij voor bestrijdingsmiddelen?
De rij voor bestrijdingsmiddelen vermeldt meestal geen getal. Ze noemt een voorschrift, zoals Verordening (EG) nr. 396/2005 of een hoofdstuk van een farmacopee. Europese richtsnoeren voor kruidengeneesmiddelen aanvaarden beide: “Voor residuen van bestrijdingsmiddelen moeten de aanvaardingscriteria van de Ph. Eur. (2.8.13.) of de aanvaardingscriteria van Verordening (EG) 396/2005 worden toegepast, tenzij anderszins onderbouwd.”1 Ph. Eur. is de Europese Farmacopee.
Achter de verwijzing staat een tabel. In de verordening van de Europese Unie is een maximumresidugehalte, of MRL, “het hoogste wettelijk toegestane concentratieniveau van een bestrijdingsmiddelenresidu in of op een levensmiddel of diervoeder”, en het wordt per bestrijdingsmiddel en per product vastgesteld; waar geen specifiek maximumresidugehalte is vastgesteld, is de standaardwaarde 0.01 mg/kg.4 Groot-Brittannië houdt een eigen register van maximumresidugehalten bij met dezelfde standaardwaarde, en de toezichthouder daar merkt op dat “GB-MRL’s en EU-MRL’s na verloop van tijd kunnen gaan verschillen”.6
Het woord “voldoet” is dus pas volledig met drie dingen erbij: het voorschrift, de markt waarvan de maximumresidugehalten zijn toegepast, en de lijst van bestrijdingsmiddelen waarop de test betrekking had. Een resultaat van “niet aantoonbaar” hangt op zijn beurt af van de laagste concentratie die de methode kan meten, die de verordening de aantoonbaarheidsgrens noemt.4
Controleer: het voorschrift waarnaar de rij voor bestrijdingsmiddelen verwijst, de markt waarvan de maximumresidugehalten zijn toegepast, de bestrijdingsmiddelen waarop de test betrekking had, en de laagste concentratie die de methode kan meten.
04 / CONCENTRATIE
Zijn de limieten toegepast op de plant of op het extract?
Maximumresidugehalten voor bestrijdingsmiddelen zijn vastgesteld voor ruwe landbouwproducten, niet voor extracten. Voor verwerkte producten past de verordening van de Europese Unie het maximumresidugehalte van het ruwe landbouwproduct toe, “rekening houdend met wijzigingen in de gehalten van bestrijdingsmiddelenresiduen als gevolg van de verwerking en/of de menging”.4 Een nota van de diensten van de Europese Commissie rekent “plantenextracten” tot de verwerkte producten en beschrijft het instrument, een verwerkingsfactor: “de verhouding tussen de residuconcentratie in het verwerkte product en de residuconcentratie in het relevante onverwerkte product”. Een factor boven 1 betekent “Residuen die zijn geconcentreerd in het verwerkte product”.5 De toezichthouder van Groot-Brittannië beschrijft dezelfde aanpak.6
De verordening zelf vermeldt geen dergelijke factoren: de bijlage waarin ze zouden kunnen staan “is nog niet opgesteld”, en de nota waarschuwt dat “verwerkingsfactoren product- en stofspecifiek zijn”.5 Een extract met een verhouding van 10:1 laat zien waarom: tien kilogram plantaardig materiaal gaat in één kilogram extract. Een residu dat volledig in het extract terechtkomt, bereikt daar tien keer de concentratie; een residu dat het extractiemiddel niet oplost, bereikt een lagere concentratie. Europese richtsnoeren voor geneesmiddelen zeggen hetzelfde over oplosmiddelen die vetten en oliën oplossen, en vragen aandacht voor “residuen van bestrijdingsmiddelen en mycotoxinen die oplosbaar zijn in lipofiele oplosmiddelen en daardoor kunnen worden geconcentreerd in kruidenpreparaten die met lipofiele extractiemiddelen zijn bereid”.1
Metalen volgen dezelfde logica. De richtsnoeren aanvaarden plantaardig materiaal boven de limieten van de farmacopee voor zware metalen alleen “mits het resulterende extract aan deze eisen voldoet”, en vragen om een onderbouwing “dat de verontreinigingen zich tijdens het fabricageproces niet ophopen”.1 Het recht van de Verenigde Staten legt de lat voor bestrijdingsmiddelen anders: waar het ruwe landbouwproduct een tolerantie heeft en het verwerkte levensmiddel er geen eigen heeft, wordt het residu alleen aanvaard als de concentratie ervan “niet hoger is dan de tolerantie die is vastgesteld voor het residu van het bestrijdingsmiddel in het ruwe landbouwproduct”.8
Controleer: of elke limiet is toegepast op het plantaardige materiaal of op het extract en, als een verwerkingsfactor is gebruikt, wat de waarde ervan is en welke gegevens erachter zitten.
05 / DE BATCH
Is deze batch daarop getest?
Een specificatie noemt limieten. Of een bepaalde batch aan die limieten is getoetst, is een aparte vraag. Europese richtsnoeren voor geneesmiddelen zeggen dat “het testen van deze verontreinigingen in het kruidenpreparaat doorgaans niet noodzakelijk wordt geacht indien getest op de kruidensubstantie”, waarmee het plantaardige materiaal vóór de extractie wordt bedoeld, en dat “periodiek testen/skip-testen van residuen van verontreinigingen aanvaardbaar kan zijn indien onderbouwd”.1
Dezelfde richtsnoeren zeggen wat een dergelijke onderbouwing moet meewegen: het plantaardige materiaal en hoe het wordt geteeld, “mogelijke verontreiniging door naburige landbouwbedrijven, geografische herkomst”, en, voor metalen, “het plantspecifieke vermogen om zware metalen/toxische elementen op te hopen”.1 Een koper kan naar hetzelfde vragen: waar de plant is gegroeid, of ze is geteeld of in het wild is verzameld, en hoe vaak de tests op verontreinigingen worden uitgevoerd. Ons artikel over het analysecertificaat legt periodiek testen uit en wat een certificaat laat zien voor de batch die voorligt.
Controleer: of de resultaten voor metalen en bestrijdingsmiddelen afkomstig zijn van deze batch extract, van het plantaardige materiaal of van periodiek testen, en hoe vaak de tests worden uitgevoerd.
06 / UW PRODUCT
Wat betekenen de twee rijen voor uw eindproduct?
De wettelijke maximumgehalten gelden voor uw product zoals u het verkoopt, en het extract is daar één onderdeel van. Een supplement dat 20% van een extract bevat, krijgt een vijfde van het lood van het extract; de andere ingrediënten voegen hun eigen lood toe. De formulering van de verordening hiervoor is “de relatieve hoeveelheden van de ingrediënten in het product”.2 Werk terug van het maximumgehalte waaraan uw product moet voldoen naar de limiet die u nodig hebt voor elk ingrediënt.
In de Verenigde Staten geeft de regel over specificaties voor voedingssupplementen geen getallen voor metalen. Hij verplicht het bedrijf dat een supplement maakt om voor elke component die het gebruikt “limieten voor die soorten verontreiniging die de voltooide batch van het voedingssupplement ongeschikt voor de handel kunnen maken of daartoe kunnen leiden” vast te stellen.7 Het is dan aan u om de limieten voor het ingrediënt vast te stellen.
Controleer: de maximumgehalten waaraan uw eindproduct op zijn markt moet voldoen, het aandeel van het extract daarin, en de limiet die daarmee overblijft voor het ingrediënt.
WAT U MOET STUREN
Geef uw limieten door bij uw aanvraag
Wanneer limieten voor metalen of bestrijdingsmiddelen van belang zijn voor uw product, laat ons dan het volgende weten:
- het ingrediënt, en het plantendeel als er meer dan één wordt aangeboden;
- uw beoogde toepassing en bestemmingsmarkt;
- de limieten voor lood, cadmium, kwik en arseen die uw kwaliteitsteam hanteert, en het voorschrift waaraan ze zijn ontleend;
- het voorschrift voor residuen van bestrijdingsmiddelen waaraan uw product moet voldoen;
- of u resultaten voor metalen en bestrijdingsmiddelen per batch nodig hebt;
- welke technische documenten u nodig hebt, zoals een specificatieblad of analysecertificaat;
- uw naam, bedrijf en contactgegevens.
Wij bieden technische documentatie en COA-ondersteuning, en de beschikbare set documenten wordt per ingrediënt en project bevestigd. Specificatiebereiken in onze catalogus zijn referenties, en haalbaarheid, beschikbaarheid en prijs worden bevestigd met uw offerte.
Dit artikel beschrijft wettelijke limieten en geeft geen waarden voor ingrediënten van YOHOLIFE®; de specificatie en de documenten voor een gekozen kwaliteit worden bevestigd wanneer u een aanvraag doet. Bron 1 is geschreven voor geneesmiddelen en wordt hier aangehaald vanwege de aanpak; bronnen 2 tot en met 6 betreffen het levensmiddelenrecht van de Europese Unie en Groot-Brittannië en de officiële toelichting daarop; bronnen 7 en 8 betreffen Amerikaans recht. Wettelijke verwijzingen zijn gecontroleerd op 12 november 2026 en worden gegeven ter oriëntatie, niet als advies over regelgeving.
